Ακου το άρθρο εδω
Στη ζωή μας σήμερα, ο εσωτερικός θόρυβος έχει γίνει συνήθεια. Από τη στιγμή που ξυπνάμε μέχρι τη στιγμή που πέφτουμε εξαντλημένοι στο κρεβάτι, δεχόμαστε αμέτρητα ερεθίσματα: ειδοποιήσεις, υποχρεώσεις, σκέψεις, σύγκριση, προσδοκίες. Και κάπου εκεί, η δική μας εσωτερική φωνή… σιωπά.
Δεν σιωπά επειδή δεν έχει τίποτα να πει. Σιωπά επειδή δεν της έχουμε αφήσει χώρο.
Η ενδοσκόπηση και η συναισθηματική ακρόαση δεν είναι πολυτέλεια για “όταν βρω χρόνο” — είναι ουσιαστική ψυχική ανάγκη. Αν δεν ακούμε τον εαυτό μας, ζούμε μια ζωή γεμάτη “πρέπει”, χωρίς να ξέρουμε πραγματικά τι θέλουμε, τι νιώθουμε, τι έχουμε ανάγκη.
Ποια είναι τα σημάδια ότι δεν ακούμε τον εαυτό μας;
-
Λειτουργείς “στο αυτόματο” χωρίς να νιώθεις σύνδεση με αυτό που κάνεις.
-
Δεν ξέρεις τι χρειάζεσαι όταν δυσκολεύεσαι — μόνο ότι “κάτι δεν πάει καλά”.
-
Πιάνεις τον εαυτό σου να νιώθει άδειος, παγωμένος ή υπερευαίσθητος χωρίς προφανή λόγο.
Πώς να ξεκινήσεις να τον ακούς ξανά;
-
Δημιούργησε χρόνο χωρίς θόρυβο.
Κλείσε το κινητό για 10 λεπτά. Πάρε 3 ανάσες. Ρώτα:
«Τι νιώθω αυτή τη στιγμή;»
Αν δεν μπορείς να βρεις λέξη, βάλε χρώμα, εικόνα ή σωματική αίσθηση. -
Μετά, Κράτα ένα μικρό “ημερολόγιο εσωτερικής φωνής”.
Καταγράφεις για 5 λεπτά την ημέρα τι ένιωσες πιο έντονα και τι ανάγκη ίσως κρυβόταν από κάτω. -
Επίσης, Μην κρίνεις ό,τι ακούς.
Αν νιώσεις θυμό, φόβο, ζήλια — μην τον απορρίψεις. Ρώτα τον:
«Τι θέλεις να μου πεις; Ποιο κομμάτι μου ζητά φροντίδα;» -
Μίλα σου όπως θα μιλούσες σε ένα μικρό παιδί.
Πολλές φορές, ο εσωτερικός μας κόσμος έχει ανάγκη μια ήπια, μη κριτική γλώσσα. Ένα “είμαι εδώ, σε ακούω” μπορεί να ανοίξει εσωτερικές πόρτες που είχαν καιρό να κινηθούν.
Το να μάθεις να ακούς τον εαυτό σου είναι ίσως η πιο θεραπευτική σχέση που θα χτίσεις ποτέ. Όχι γιατί έχει όλες τις απαντήσεις, αλλά γιατί μόνο εκεί βρίσκεται η αυθεντικότητα – και άρα, η ηρεμία.
Για να δείτε τις υπηρεσίες μας πατήστε εδώ
